Met een dual-CPU-configuratie, een hoofdprocessor (Z80-compatibel, 4 MHz) en een subprocessor (uPD7801G, 8-bit microcontroller, 2 MHz), bood deze machine indrukwekkende prestaties. Het toestel had een vast verbonden toetsenbord, 64 KB hoofdgeheugen, 48 KB videogeheugen en twee cartridge-uitbreidingssloten. De computer draaide op C82-BASIC, met een BCD-formaat (Binary-Coded Decimal) voor interne numerieke berekeningen.

Hoewel de FP-1100 technisch gezien tot de top van de persoonlijke computers behoorde, was de prijs verrassend laag: ¥128.000 (€ 695,25). Casio miktte hiermee duidelijk op concurrentie met de NEC PC-8000/PC-8800-serie, die toen de markt domineerden. Met de optionele FP-1060-uitbreidingsbox kon het aantal uitbreidingssloten zelfs worden uitgebreid tot acht stuks, ideaal voor serieuze gebruikers!

De BASIC-interpreter van de FP-1100 was een eigen ontwikkeling van Casio, met een sterke focus op numerieke berekeningen. Dankzij het BCD-formaat (Binary-Coded Decimal) vermeden gebruikers de veelvoorkomende fouten die optreden bij het omzetten van binaire naar decimale getallen. Dit maakte de FP-1100 bijzonder geschikt voor zakelijke toepassingen.

De BASIC ondersteunde niet alleen dubbele precisie (64-bit BCD), maar ook viervoudige precisie (aangeduid als doubling-precision BCD), met

Helaas had de FP-1100 ook zijn beperkingen. Omdat videogeheugen en toetsenbord waren aangesloten op de langzamere sub-CPU, liepen toepassingen die hier gebruik van maakten traag. Hierdoor waren actiespellen schaars op dit platform. Bovendien werden spellen voor de dominante PC-8801 zelden geporteerd naar de FP-1100, wat de populariteit als gamecomputer niet ten goede kwam.